Jaja...

Eg har no skrive mitt aller første møtereferat. På nynorsk. *pustar ut*

Dei gamle er heime, og er seg sjølve. Dei snakkar om Roma konstant, latar som dei er interessert i det eg snakkar om, og snakkar vidare om Roma. Roma, Roma, Roma. Italia, Italia, Italia. Blærk.

Eg vil vekk.

Heilt seriøst, eg orkar ikkje dette i eit år til. Eit år og ni veker, for å vera nøyaktig. Eg er ei mus, i eit musehus, med katteforeldre.