"Demain, je partirai en Amérique..."

Idag skreiv eg min siste obligatoriske franskstil. Eg trur eg er den einaste i klassen som tykkjer det er vemodig. (Utanom Sunniva, kanskje?)

Eg skulle i utganspunktet skriva noko heilt fiktivt, om ei jente som dreg til USA for å studera engelsk. Problemet er at eg levde meg ganske mykje inn i det. Eg skreiv om alt eg likar med California, og om alt eg kunne finna på der borte. Det virka eigentleg ganske attraktivt...

Men om eg flyttar til USA...
- vil eg ikkje sjå dei fleste norske venene mine medan eg er der
- vil eg slita med å skipa mållag :P
- kan det henda eg likar meg so godt at eg ikkje kjem attende...!

Framtida er skummel. Lagnad hadde vore ein fin ting no.