Our weekend starts on wednesday

For ein dag!!

Våkna klokkå 05:50 då eg eigentleg kunne ha sove til 07:00. Kjeda meg så mykje at eg las ein heil annonse for ein sportsbutikk, pluss frukostblandingseska, på bokmål og svensk. I dusjen fekk eg ein song på hjernen, og plutseleg byrja eg å byta ut nokre setningar frå songen med noko som passa meg, og før eg visste ordet av det hadde eg nesten dikta opp ein heil song! Spanande! Eg sprang opp på rommet for å skriva det ned før eg gløymte det. Så no har eg eit utkast til ein songtekst liggande på puta.

Så fekk me hovudmålsstilane tilbake, eg fekk rein 5 denne gongen, så trur eg får 5 i standpunkt! Håpar berre ikkje den går drastisk ned neste år, når eg truleg byter hovudmål til tredjespråket mitt :P kommentarane var mellom anna: "Svaret må kanskje få betegnelsen artikkel, men her finnes også tendenser til essay" xD typisk Jan Thrane-kommentar. Men det er litt morosamt, for det var eigentleg meininga at det skulle verta essay... hm.

Så var det gym, då. Mosvatnet på tid. Det einaste eg tenkte på veg opp til vatnet var "Drep. Meg. No.", men eg gjorde det. (Sprang, altså.) 30 sekund raskare enn sist! Hadde ukristeleg vondt overalt etterpå, men. Det er over. (For i år.)

Så kom eg ned til sentrum og var OMRINGA av mormonarar. Bokstaveleg talt. Eg har aldri vore så redd i heile mitt liv. Ikkje misforstå meg, eg har ikkje noko imot mormonarar. Det er berre det at eg sa at eg skulle vurdera (NB: vurdera) å koma på gudsteneste ein gong. Og det gjorde eg altså ikkje. Og desse mennene eg sa dette til, var blant dei som vandra rundt i sentrum. Æææ!

Men eg er framleis like heil.

Eg hadde eigentleg eit genialt bloggemne, men fant ut at det vart for vanskeleg. Eller for personleg, kanskje. Må hugsa at folk faktisk les dette.

Idé frå med-konferansier

Då eg i haust vart kjend med Maria, fortalde ho meg noko interessant. I ein norsk(?)time hadde klassen hennar fått ei oppgåve kor dei fekk eitt ord og skulle snakka fritt om det. Innhaldet var ikkje i fokus (for ein gongs skuld!), det viktigaste var at dei fekk øva seg på å snakka. Dei skulle ikkje førebu seg, berre seia det som falt dei inn.

Eg tykte altså dette var ein særs god idé, og hadde lyst til å prøva det sjølv. Og idag kom eg på noko! Eg kan gjera det her! :D hoho

Ja. Det eg meiner er. Viss DU skriv ein kommentar her, med eit ord eller ein frase eller eit bilete eller eitt eller anna, så skal eg gjera mitt aller beste for å skriva noko. Eg kan ikkje lova at det vert bra, eller morosamt, eller fornuftig, eller meiningsfullt. Men eg kan lova at eg skal gjera mitt beste :)

Klar, ferdig, GÅ