Nøff, nøff.

Det var visst ikkje nok å vera småsjuk ein dag i... var det oktober? Eg måtte sjølvsagt gjennom novemberdepresjonen i år òg. Og novemberdepresjonen anno 2009 har namnet "H1N1". Det heile byrja på tysdag, og er slutt i morgon, om Gud og husmor vil. Optimistisk som eg er (eller prøver å vera), så har eg funne små lyspunkt midt oppi den mørkaste keisemda. Til dømes har eg fått to pakkar i posten - eller, berre den eine førebels, men eg veit iallfall at ein til ventar på meg. Eg har òg fått kort og snop frå ein hemmeleg ven i danseklassen, og meir snop frå Julie. Folk frå etasjen har etter kvart måltid kome inn med mat til meg og frøken romkamerat. Ingeborg og Lisabeth har sendt meg fine meldingar som har fått meg til å smila. Frøken romkamerat og eg har ledd mykje, av ingenting. (Det er viktig å le, hugs det om du får nøffesjuka!) Så takk til alle hyggelege menneske som har holdt magen min og smilebandet mitt litt i form.

I tillegg har eg fått lese meir på desse dagane enn på fleire månader. Og eg har vorte venn med surfthechannel att. Og eg har høyrt meir på dei gode venene mine (Greg, James, Carole, hugsar du dei?). Og eg har sove. Og sove. Og sove.

Forresten. Der er ein song som har alltid ein litt terapeutisk effekt på meg når eg er sjuk (litt som ein kopp kamillete), fordi faren min pleide setja han på når eg var sjuk før. Det er "Say a little prayer" av min gode ven Greg Brown. Høyr songen, og så høyrer du på Aretha Franklin. Det funkar!

Larvik, Bergen, Oslo, Gvarv

Sidan sist har eg vore litt på tur.

Hugsar de eg skreiv om teambuilding på dansebloggen? Vel, for ei tid sidan fekk me beskjed om at lærarane på kunst og dans hadde ombestemt seg. Me skulle ha teambuilding likevel. Men for oss vart det ikkje sånn "ut-i-skauen-utan-mat"-greier, heldigvis. Me vart køyrde til togstasjonen, fekk ein konvolutt, gjekk på toget og opna konvolutten, fant togbillettar og følgde dei til ulike byar i Noreg. Hanna Maria, Hanna Marie, Birgitte og eg fekk billettar til Larvik. Så me reiste til Larvik. Med nokre instruksar og 200 kr og ryggsekkar fulle av ullklede.

Då me kom fram fekk me fleire instruksar på kommunehuset, og nokre tips frå ein hyggeleg mann som jobba der. Me hadde eit hovudoppdrag som var å laga ein reportasje om ein kunstnar frå byen, og mange små tilleggsoppdrag som hadde med lokal kultur å gjera. Eg orkar ikkje å skriva om alt som skjedde, men kort fortalt: Me kom i lokalavisa og på radioen, fekk masse tilbod om soveplass, sov hos ein velståande familie, brukte ingen av pengane, oppdaga ei lokal dansarinne som har jobba for dei store ballettkompania i verda, vart kjende med Larvik, vart kjende med kvarandre. (Veldig kort fortalt.) Det var altså ganske morosamt :)

Eit par dagar etterpå reiste eg til Bergen. Trefte vener, åt god mat, gjekk på Halloween-fest, sov. Fekk litt meir lyst til å flytta dit, og vart litt meir usikker på kva eg skal gjera neste år. Hjeeelp.

Så var det nattog til Oslo med Ingeborg, og 3 timar med tull og rare tidsfordriv (spionera på folk som jobba på operaen) før me trefte sosiologifolka. Me gjekk på SMI (senter mot incest, eller noko slikt) og Fyrlyset (kafé open for narkomane) og vandra på "feil" side av Akerselva. Det var eigentleg ganske fint, det. Så fant me ut at me ikkje gadd å reisa heim med ein gong, og gjekk på kino og såg Upperdog. Veldig bra film, litt rar slutt.

Her på Gvarv snør det. Er eg glad?

Bryllaup og sjukdom

På torsdag var det bryllaup på Sagavoll! Alle elevane fekk roller på førehand som var hemmelege, inkludert bruden og brudgommen og presten og ja. Eg var au pair frå USA. Michael Jackson, Spice Girls, Karius og Baktus og mange andre kjendisar var òg der, i tillegg til to terroristar og to siamesiske tvillingar og ein misjonær og ein engel og ein demon osb osb osb. Folk fann på så mykje sprell at det er ikkje mogleg. Det var vielse, fin middag og brudevals+disco. Det var rett og slett gøy :) Ei av dei som var flinkast med rolla si var Ingeborg, bestemora til brudgommen. Ho dansa med pukkelrygg og knuste ei plantepotte med rumpa si og døydde fleire gonger i løpet av kvelden. Hanna Marie var òg dritflink. Ho var militæroffiser og hadde ein omfattande tale der ho mellom anna samanlikna bryllaupsnatta med eit militært oppdrag. Håkon var brudens ekskjærast, og prøvde å vinna henne attende med kjærleikssongar, både før og etter vielsen. Som de skjønar, var det ein innhaldsrik dag.

I dag er eg sjuk. Eg merkar det er kjipt å ikkje ha ei mor her som kan gje meg kamillete og setja på lett underhaldande filmar til meg og ein far som er ekspert på å vera sympatisk og sjekkar heile tida at eg har det greitt (dvs at puta er fluffy nok og at eg ikkje frys og slikt). Sidan eg ikkje har dei, er det godt eg iallfall har Greg Brown og James Taylor og Carole King. Og ei god seng.

Sakn i mange former

Uansett kor ein er, saknar ein noko. Det har eg funne ut. Når eg er på Sagavoll saknar eg:

- venene mine som ikkje går her
- dyre franske ostar
- raudvin
- større byar enn Bø
- flystøy
- gardslukt
- vinden
- at mor vaskar tøyet mitt

... og når eg ikkje er på Sagavoll, då saknar eg:

- venene mine som går her
- den gode maten
- togstøy
- epleplantasjane
- tørkerommet
- innlandsklimaet
- fridomen. Ja, faktisk.

Forresten. Eg har vore frykteleg dårleg til å blogga. Men filmen Julie&Julia har inspirert meg litt, så om de er heldige vert eg snart litt flinkare. (Det er ein fin film. Sjå han, om du likar mat.)

Takk for ein fin haustferie, Jasmin og Tone Mari og Monique og Ragnhild og Silje og Hans og Stine og Sunniva! <3

Mitt bidrag til diktkvelden som kjem, trur eg

Dette dikta eg i dusjen, og det er ganske personleg. Håpar de likar det.

---

Iblant når eg er sliten
Og treng ein stad å gå
Ein stad der det er roleg
Og menneska er få
Ein stad det alltid luktar reint
Og lufta er fuktig og mild
Om eg går der tidleg eller seint
Så veit eg at eg vil
Føla meg betre etterpå
Ikkje lenger trøytt og tom
For allting er i harmoni
På Sagatoppens tørkerom

Fyrste frihelg på Sagavoll

På fredag etter etasjemøta reiste dei fleste Sagavollingane heim - sånn heim til mor, altså. Men cirka 20 av oss hadde funne ut at det var koseleg å vera att på skulen heller. Så dagen igår vart ein av dei beste dagane til no.

Fyrst fekk me "sundagsfrukost" (på vanlege veker får me særskilt god frukost på sundagane) klokka 9:30 og alle var faktisk opplagde og me fekk speila eigne egg inne på kjøkkenet. Brødet var nybaka og smøret smelta på eit sekund. Alle fekk plass rundt eit langbord, inkludert kokka, som tykte det var fint å ha tid til å sitta og prata med oss.

Då me var gode og mette, avtala eg og Maria frå Kristiansand at me ville sykla til "byen" (Bø) og handla litt. Det var ein herleg sykkeltur, og vêret var akkurat passe varmt og vegen var nokså flat og det var vind i håret og me var skikkeleg våkne då me kom fram. Fyrst gjekk me på Akademika og drøymde oss vekk om studielivet og var ganske nøgde med at me ikkje var der heilt enno. Så gjekk me innom nokre søte små butikkar med hobbyting og klede og gåver og helsekost. Maria kjøpte strikketøy for å strikka lue. Garnet var sånn litt blått og litt raudt og såg ut som det var oppfunne for henne. Eg kjøpte ei tjukk heklenål og noko lilla garn. Litt klede fann eg òg. Så var det lunsj på Meierismuget med iskaffi til. Me vandra rundt ei stund til før me vendte nasane attende til Gvarv.

Fyrst fekk me risgraut, så sat me i stova og putla litt og prata med dei andre som var der. Kveldsmaten var pitabrød med kikertburger oppi. Sindre (Krik-læraren, som hadde tilsyn) inviterte oss heim til seg, der me såg filmen Benchwarmers, ein hyllest til alle nerdar. Etterpå fekk me vafler og cultura i stova. Kvelden var framleis ung, så me sette i gang med å leika/spela Sagavoll-mafia. I denne morosame versjonen av den klassiske leiken var mafiaen erstatta med rånarar frå Bø, og etaten og husmora var healarar, og rektor og inspektør var sheriffar, og så var det ein etasjeassistent som ikkje hadde nokon funksjon i spelet (litt som i røyndomen, hihi), og så vanlege elevar, då. Eg var elev fyrste runde, så var eg husmor, og til slutt rånar. Eg vann aldri, men eg lo meir enn eg har gjort på lenge.

Det var altså ein uvanleg dag, og eg var utruleg glad for at eg ikkje hadde reist heim. I dag vil eg sitta ute i sola og putla og lesa og nyta at skulen ikkje er så bråkete som vanleg.

Dancin' in September

Ja, no er hausten på veg og Sagavoll-året er sånn cirka offisielt godt i gang. Eg var i Oslo i helga, og det var godt å "byta boble" ei stund, som eg sa til nokre målfolk. Der laga eg ei t-skjorte med Ivar Aasen på og "Bokmål er fint i dikt". (Den går eg med no, og får masse blikk og spørsmål.) Elles hadde me eit skikkeleg bra landsstyremøte, og den naudsynte festen hos Eva&Janne&Odin (òg kjende som Håvard&Robert&eitt-eller-anna) etterpå. Gøy! (Ikkje så gøy å reisa klokka ti for så å møta ein sleskete mann på Haukeliekspressen. Ja, ja.)

Men før helga hadde eg mellom anna to intensive linjedagar med klassisk ballett og moderne med "impro". Dette, pluss gym på fredag, gjorde at eg gjekk rundt i Oslo med eit umenneskeleg gangsperr. Herleg!

Tenkte eg skulle fortelja litt om timeplanen og slikt på Sagavoll. Ei "typisk veke" (som eigentleg er ganske sjeldan) har me modular/valfag på måndag, torsdag og fredag, og linje på onsdag og torsdag. Laurdag er det seminar om dagen, og så elevkveld. Sundag er fri, men me får kyrkjeskyss om me vil, og der er ofte sundagsmøte om kvelden som er frivillig men hyggeleg. Alle kvardagar har me fri etter middag.

No til helga er det eigentleg fri frå laurdag til måndag. Dei fleste skal heim, men me er cirka 20-25 stk som skal vera att på skulen. Eg tenkjer litt på å reisa på dagstur til Porsgrunn eller noko. Får sjå kva eg gjer. Uansett vert det litt herleg å ha ei roleg helg.

Berre på folkehøgskule...

... er visse vevsider sperra, sjølv om dei ikkje er pornografiske e.l.
... får ein gå svolten om ein kjem eit minutt for seint til middag.
... er der lang kø på vaskemaskinane, og ein må helst ha namnelappar på alle klede.
... er alt ope til 22:00, bortsett frå kjøkkenet, som er forbode utanom måltida.
... kan ein plutseleg få lyst til å køyra til Sverige på dagstur for å kjøpa snop, og det er heilt greitt, berre ein rekk middagen.
... kan 60-70 personar klumpa seg saman for å sjå Grey's Anatomy.
... består ein alle fag berre ein møter opp.
... har alle likevel lyst til å delta.

Sagavoll, veke 2

For å svara på spørsmåla frå Lisabeth:

Fortell meg korleis det går. No går det mykje, mykje betre. Ting byrjar å verta lettare allereie. Folk er meir avslappa og opne. Dagane går meir av seg sjølve. Eg byrjar føla meg som heime.
Kva et du? Eg et vegetarmat! Kjøkkenstaben er nokre superkoselege kvinner som tydelegvis veit kva dei driv med. Så eg får dritgod og sunn og variert mat. Det vert ikkje betre enn det!
Korleis ser rommet ditt ut? Det er eitt av dei største, faktisk. Kvar av oss har ei god og breid seng, eit halvt skap til klede, tre hyller og eit skrivebord. I tillegg har me skikkeleg god utsikt.
Kven deler du rom med? Det har eg vel sagt allereie?
Når kjem du hem att? I haustferien! Altså ein gong tidleg i oktober. Hugsar ikkje datoane no.

Nokre stikkord om veka som har vore: "Fysiske utskeielser" (gym for pyser), koseleg linjedag utan trening, oppstartstur med fjelltur (Gaustatoppen) og drageverkstad, kakebakekonkurranse, landsdelunderhaldning, nynorskgudsteneste. Digg, digg, digg.

Og så har eg skrive nokre brev - kanskje er du mellom dei heldige som får eit snart! (Det er berre å seia frå om ein har lyst på :))

P.S.! Om nokon vil koma på besøk, så kan de det! Berre sei frå i litt god tid. Det kostar 40 kr å overnatta, og nokre myntar for måltid.
P.P.S.! Om de vil skriva brev til meg, så må de vita det fulle namnet mitt, som eg ikkje skriv her, og så skriv de det pluss "Sagavoll Folkehøgskole, 3810 Gvarv". Enkelt og greitt. Då vert eg superglad :)

Sagavoll, veke 1

(Litt keisam tittel, men iallfall informativ)

Snart er den fyrste veka mi på Sagavoll Folkehøgskule over. Tida har gått fort og treigt og rundt og rundt i hovudet mitt. Eg forstår nok ikkje heilt kor eg er. Det er som eg trur eg er på leir og skal heim om nokre dagar. Men slik er det ikkje. Dette må eg venna meg til. Og det har eg allereie, litt iallfall. Det som gjer at det går, er medelevane og personalet og maten. Og det er jo ganske mykje!

Romkameraten min heiter Sofie, kjem frå Bergen og snakkar østlandsk. Ho går på KRIK-linja og er likevel veldig koseleg. Tone Mari er naboen min. Me har dei to romma som har best utsikt - me kan sjå heile skulen frå vindauget. I tillegg bur me på ein nyoppussa etasje, som tidlegare var husvære for stipendiatane. Etasjen heiter Sagatoppen. Dei andre jentene på etasjen er òg kjempekoselege. Det same gjeld danseklassen, trur eg. Me har hatt to linjedagar der me kjapt lærte ein dans som me viste for m.a. foreldra på opningsfesten igår (meir om det på dansebloggen min). Så me har ikkje vorte så godt kjende enno, men eg har ei god kjensle.

Personalet er kanskje dei mest hensynsfulle menneska eg har vore borti. Dei lærer oss gjerne om klesvask og anna husarbeid, dei oppmuntrar til å spørja dei om kva som helst, dei seier det er heilt greitt om me treng å vera litt åleine, og dei forsikrar oss om at dei fyrste vekene er dei tøffaste. Og sånn btw, dritgod mat. Eg meiner det.

Ein ting til må eg fortelja. Her på skulen har me ei heil bok (hefte, då) med alle valfaga me kan ta. Der er over 100 av dei, og me skal ha minst 15 for å få året godkjend. 7 av dei må vera innan kategoriane trusliv, samfunnsliv og eige liv. 2 av dei bør vera idrett, dans eller annan fysisk aktivitet. Elles er der allslags formingsfag, instrumentopplæring, matlaging... og eit kor, då, som heiter Dynamis. Det er som eit valfag som ein har heile året (frå etter haustferien). Der må eg jo vera med.

Nokre hundre meter borte er der eit "sentrum" med Kiwi, Prix, apotek, bank, bakeri, Bademiljø... eh ja. Og ein pub, men der har me strengt tatt ikkje lov til å gå. Ikkje drikka, iallfall. Uansett. Og ein sykkeltur unna ligg Bø, med kafear og frisørar og butikkar og kino og treningssenter og alt ein treng, eigentleg. Så dette er bra.

Snart må eg byrja å samla målungdommar!